สรุปผลการศึกษา
โครงการศึกษาการปรับโครงสร้างการส่งออกเพื่อยกระดับขีดความสามารถทางการแข่งขันของไทย
ในตลาดโลกให้เติบโตอย่างยั่งยืน (ระยะที่ 2)

          ความท้าทายสำคัญของเศรษฐกิจไทย คือ แนวโน้มการเติบโตที่ต่ำกว่าประเทศเพื่อนบ้านในอาเซียนอย่างต่อเนื่อง ทั้งในช่วงก่อนและหลังวิกฤตโควิด-19 โดยในระยะหลัง อัตราการขยายตัวของผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศที่แท้จริงของไทยอยู่ที่ประมาณ 2% เท่านั้น
          ใน พ.ศ. 2565 ซึ่งเป็นช่วงที่เศรษฐกิจหลายประเทศฟื้นตัวจากวิกฤตเศรษฐกิจไทยขยายตัวเพียง 2.63% ต่ำกว่ามาเลเซียและเวียดนามที่ขยายตัว 9.03% และ 8.54% ตามลำดับ และใน พ.ศ. 2568 เศรษฐกิจไทยยังขยายตัวเพียง 2.41% เทียบกับประเทศเพื่อนบ้านส่วนใหญ่ที่ยังเติบโตประมาณ 4.40%-8.02% สถานการณ์ดังกล่าวสะท้อนว่าเศรษฐกิจไทยยังมีข้อจำกัดในการเพิ่มผลิตภาพ และการสร้างฐานการเติบโตใหม่ยังดำเนินไปได้ช้ากว่าประเทศอื่นในภูมิภาค
          ภาคการส่งออกของไทยมีความผันผวนสูง ซึ่งส่วนหนึ่งเกิดจากภาวะเศรษฐกิจโลก และข้อจำกัดจากโครงสร้างการส่งออกของไทยที่ยังพึ่งพาสินค้าเกษตรขั้นต้นเป็นจำนวนมากในขณะที่การพัฒนานวัตกรรมและการปรับตัวต่อ การเปลี่ยนแปลงทางเทคโนโลยี การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ และความขัดแย้งทางภูมิรัฐศาสตร์ยังเป็นไปค่อนข้างช้า
          ดังนั้น การปรับโครงสร้างการส่งออกสินค้าเกษตรจึงมีความจำเป็น เพื่อยกระดับผลิตภาพ เพิ่มมูลค่าสินค้า และเสริมความสามารถของไทยในการปรับตัวต่อการเปลี่ยนแปลงของเศรษฐกิจโลก

ดาวน์โหลดอินโฟกราฟิก (เครื่องเทศและสมุนไพรไทย): 
ดาวน์โหลดอินโฟกราฟิก (มันสําปะหลังและผลิตภัณฑ์ต่อเนื่อง): 
ดาวน์โหลด Booklet: